ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΓΟΝΕΑ/ΠΑΙΔΙΟΥ/ΠΑΙΔΟΤΡΙΒΗ

Το άθλημα της συμμετοχής .

Οι ρόλοι Γονέα/Παιδιού/Παιδοτρίβη στη συναισθηματική νοημοσύνη ( Γράφει ο Γιώργος Α Μπαμπαλής*)

ΣΚΗΝΗ 1η                 Στη σειρά οι μητέρες στο Δημοτικό σχολείο. Είναι η μέρα ενημέρωσης και επίδοσης ελέγχων προόδου.   --------------- Συζήτηση έξω από τη πόρτα του Δάσκαλου. Νευρικότητα (ήπια όμως), χαμόγελα αυταρέσκειας για το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Δεν μπορεί. Δημοτικό είναι. Όλα τα παιδιά είναι καλοί μαθητές σ αυτή την ηλικία. (Φρόντισε άλλωστε το Παιδαγωγικό Σύστημα στη Συμπίεση της Εξίσωσης). Και οι ερωτήσεις μεταξύ τους, εκτός από τον επιβεβαιωτικό χαρακτήρα, ότι κάνουν το σωστό, έχουν και μία τάση ανίχνευσης, μήπως τους ‘ξεφύγει’ κάτι, το διαφορετικό, που αυτοί δεν κάνουν. Πως τα πάει ο γυιός σας; Διαβάζει και μόνος του; Αγγλικά; Αλλες ξένες γλώσσες; Χορός; Πιάνο ; Μπαλέτο; Κολυμβητήριο; έχει ήδη κατατοπιστεί στο τι κάνουν οι ΑΛΛΟΙ πριν διαβεί τη πόρτα του Δάσκαλου. Και αρχίζει ο Δάσκαλος να ‘φωτογραφίζει’ το παιδάκι φέρνοντας στην επιφάνεια όλα εκείνα τα περιστατικά που θεωρεί ότι είναι σημαντικά (άλλα για να τα βελτιώσει και άλλα για να το επιβραβεύσει). Μελέτη, ικανότητες, δεξιότητες, ιδιαιτερότητες, αγωγή, πνεύμα συνεργασίας, σωματοδομή, παχυσαρκία, περνούν όλα στη σειρά, σε μία τέλεια εκδοχή ψυχογραφήματος ενός παιδιού. Στο τέλος θα πάρει και τους βαθμούς. Γυρίζει σπίτι. Αν οι βαθμοί είναι ικανοποιητικοί, αρχίζει ένας μινι πανηγυρισμός για τις ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ. Αυτό έμεινε απ όλα. Αυτό μας αφορά άμεσα και αυτό μας ενδιαφέρει . Επιθετικότητα, αντισυμβατική συμπεριφορά, παχυσαρκία, και ότι άλλο έχει να κάνει με τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ του παιδιού στο σχολείο περνά αυτόματα στο περιθώριο.

ΣΚΗΝΗ 2η     Υπάρχουν δάσκαλοι που βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Άριστος μαθητής στη ΣΤ Δημοτικού. Του  ========== ανακοινώνει η Διευθύντρια του Σχολείου ότι στη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου θα είναι ο Σημαιοφόρος . Στο Διάλειμμα ο μαθητής αυτός , φουσκώνοντας από υπερηφάνεια απεκάλεσε τους συμμαθητές του άσχετους και ανίκανους να τον φθάσουν και γι αυτό άλλωστε θα έχει τη σημαία. Τι έκανε η Διευθύντρια; Του αφαίρεσε τη σημαία και του έδωσε με το ζόρι να κρατάει τη ταμπέλα του Σχολείου στη παρέλαση . Λεπτομέρεια. Το σχολείο ήταν Ιδιωτικό και όταν η μητέρα απείλησε ότι θα πάρει το παιδί της απ το Σχολείο, η απάντηση ήταν η εξής: « μην τον σπρώχνετε άλλο προς τα κάτω . Έχουμε πολύ δουλειά ακόμα για να τον κάνουμε ΠΟΛΙΤΗ.» Ο πελάτης δεν έχει πάντα δίκιο. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται ότι , το σχολείο αυτό προτιμά να κτίζει πολίτες από το να έχει πελάτες .

ΣΚΗΝΗ 3η   Γήπεδο καλαθοσφαίρισης. Δεκάδες παιδιά ομαδοποιημένα ανά ηλικία και δεξιότητες παίζουν. Ο προπονητής οδηγός. - =========== Οι γονείς παρακολουθούν από τις κερκίδες. Άλλοι ενθουσιάζονται όταν το καμάρι τους βάζει καλάθι, άλλοι αδιάφοροι παίζουν με το κινητό τους, περιμένοντας να τελειώσει η ώρα, άλλοι εξ αποστάσεως ωσεί παρόντες, από το αυτοκίνητο κορνάρουν για να βγει το παιδί έξω. Και ναι, κάποιοι συνεχίζουν να καπνίζουν ακόμη και όταν ο πιτσιρικάς μπει στο αυτοκίνητο. Και στη παρατήρηση ; ‘H καπνίλα σε πείραξε τώρα!’   Αλήθεια, πέρα απ αυτό, πόσοι γονείς καταλαβαίνουν ότι, πρέπει να επιβραβεύουν το παιδί όταν συμμετέχει μοιράζοντας σωστά πάσες, ιδρώνοντας και μοχθώντας στην άμυνα; Ακόμα και όταν σηκώνεται από τον πάγκο , για να χειροκροτήσει την επιτυχία του συμπαίκτη του; Αλήθεια, πόσοι από τους γονείς μπορούν να κατανοήσουν πόσο σημαντική ευκαιρία δίνεται στο παιδί να κοινωνήσει την εμπειρία της κοινωνίας πόλεως; (1)

Δείτε τώρα πως το τρίγωνο, γονείς / σχολείο/χώρος άθλησης μπορούν να δουλέψουν είτε συνεργικά διαμορφώνοντας μία πολυδιάστατη προσωπικότητα, είτε να αποδιοργανώσουν το παιδικό νού, ωθώντας τον με ψυχρή λογική σε ορθολογισμό ουτοπίας. Σκόπιμα ανέφερα τα τρία παραπάνω περιστατικά, γιατί είναι αντιπροσωπευτικά της μηχανοποίησης ενός τρόπου σκέψης που αποτελεί μόδα και επιταγή της εποχής μας.(2)

Σχολείο/ Δίνουμε ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία στη βαθμοθηρία. Η αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος με τη συμπίεση από κάτω προς τα πάνω και το δόγμα « όλα ίσα κι όμοια» βόλεψε συναισθηματικά πολλούς γονείς, που είδαν ξαφνικά το παιδί τους από τη μετριότητα στους καλούς. Και αυτό , με κριτήριο τη βαθμολογική κλίμακα. Η συμπίεση αυτή όμως, έφερε και την ανταγωνιστικότητα. Εφ όσον ο βαθμός είναι αυτό που μετράει ,ο ανταγωνισμός θα είναι αμείλικτος. Έτσι, φθάσαμε στο σημείο να θέλουμε νούμερα και αριθμούς για να αυτο-επιβεβαιώσουμε ότι, είμαστε στο σωστό δρόμο. Η προσπάθεια ανίχνευσης ιδιαιτεροτήτων, ικανοτήτων, ταλέντων κιναισθησίας ή μουσικής περνούν στο περιθώριο και ξεθωριάζουν. Γιατί; Διότι η μηχανοποίηση του τρόπου διαπαιδαγώγησης πέρασε τόσο πολύ αυτοματοποιημένα ( και συνεχίζεται με αυξητικό ρυθμό) στους γονείς που αδυνατούν να αντιδράσουν. Ελάχιστοι δάσκαλοι ονειροπόλοι αντιδρούν αλλά δεν μπορούν να ξεφύγουν απ το πρόγραμμα.

Επιβεβαιώνοντας τα παραπάνω/ Δημιουργούμε έστω, νέους μελετηρούς με υψηλό δείκτη νοημοσύνης που θα γίνουν πολύ καλά στελέχη οργανισμών ή επιχειρήσεων και με υψηλότατες απολαβές. Πώς εξηγείται όμως το γεγονός ότι, τα άτομα αυτά υστερούν σημαντικά στην ενήλικη ζωή τους, τόσο σε απλά οργανωτικά θέματα, όσο και στη κοινωνικότητά τους, στην επιλογή φίλων ή και συντρόφου; Μήπως εδώ παίζει ρόλο η σοβαρή έλλειψη άλλου είδους ικανοτήτων όπως, η γνώση συναισθημάτων, ο έλεγχος του συναισθήματος, η εξεύρεση κινήτρων για τον εαυτό μας, η αναγνώριση συναισθημάτων των άλλων, ή και ο χειρισμός των σχέσεων; Και αν ναι, πώς αποκτούνται ;

Για να μπορέσει ο ενήλικας να διαμορφώσει τα παραπάνω σε αποδεκτό βαθμό , θα πρέπει στη παιδική του ηλικία να βιώσει εμπειρίες και συναισθήματα τα οποία με τη σειρά τους θα διαμορφώσουν την συναισθηματική του νοημοσύνη ανάλογα.(3)

Ίσως το τραγικό να είναι ότι , αυτό το αγνοούμε παντελώς και το αφήνουμε στη τύχη! Επειδή όμως, κάποια απ αυτά εξηγούνται νευροφυσιολογικά, έχει αποδειχθεί ότι, ο ιππόκαμπος (4) θυμάται αυτά καθ αυτά τα γεγονότα ενώ, η αμυγδαλή (5)συγκρατεί τη συγκινησιακή γεύση τους. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι ιδιαίτερα έντονες στη παιδική ηλικία, όπου τα πάντα αποτυπώνονται δίκην μήτρας και επανέρχονται με την απόχρωση του συναισθήματος στην υπόλοιπη ζωή μας. Αυτός είναι και ο λόγος ανάπτυξης Σχολείων που στοχεύουν στην ανάπτυξη ικανοτήτων και συναισθημάτων και δευτερευόντως στη γνώση. (6)

Ενθαρρύνοντας τα παιδιά ν αναπτύξουν ένα ευρύ φάσμα ικανοτήτων, τις οποίες πρακτικά θα εξασκήσουν για να πετύχουν, το Σχολείο και το Γυμναστήριο μπορούν να γίνουν ένας χώρος εκπαίδευσης για τις δεξιότητες της ζωής. Παράδειγμα/ Στη Δανία, για να μπορέσει να φοιτήσει ένα παιδί στο νήπιο, θα πρέπει στη 1η κιόλας εβδομάδα προσαρμογής να κοιμηθεί μαζί με έναν γονέα του και τους υπόλοιπους συμμαθητές του , σε υπνόσακο για 2 ολόκληρες νύκτες κάτω από τον έναστρο ουρανό , στο δάσος, ανεξαρτήτως καιρού.(7) Ο λόγος ; Επαφή με το περιβάλλον άμεσα. Η γνώση της εμπειρίας αρχίζει πολύ νωρίς. Πρωτοπόρος, καθοδηγητής και οραματιστής για τέτοια Σχολεία ήταν ο HowardGartner.(8)

Τι μπορεί σύμφωνα με τα παραπάνω, ν αφομοιώσει ένα παιδί, για να μπορέσει τουλάχιστον να εκδηλώνει σε ικανό βαθμό, αυτό που το διακρίνει ιδιαίτερα; Η εμπειρία της συμμετοχής στο ενεργό πρόγραμμα του σχολείου που πρέπει να περιλαμβάνει σφαιρικά ποικίλες δραστηριότητες. Μέσα από αυτές, το παιδί αντιλαμβάνεται τι του ταιριάζει. Απορρίπτει αλλά και αποδέχεται. Και βέβαια το εκφράζει , το φωνάζει, το πανηγυρίζει , το ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ , όταν γυρίζει στο σπίτι και θέλει να το μοιραστεί. Με ποιόν άλλον; Με τον γονέα. Η συνέργεια, η ομαδικότητα, η παραχώρηση του υπερφίαλου ΕΓΩ στο ΕΜΕΙΣ πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ, στη παιδική ηλικία. Ο σεβασμός στην ιδιαιτερότητα ενός δύσμορφου παιδιού, ενός λιγότερου ικανού, του λιγότερου έξυπνου, του απομονωμένου, του φοβισμένου παιδιού πρέπει να γίνει ΚΑΝΟΝΑΣ , και ΘΕΜΑ καθημερινής εξάσκησης στη νοοτροπία των υπολοίπων. Στο χώρο της άθλησης θα δούμε παιδιά με απίστευτο ταλέντο κιναισθησίας (ενδεικτικό σημάδι δυνητικής περαιτέρω εξέλιξης) και στον αντίποδα παιδιά με φανερή υστέρηση ακόμη και στα αυτονόητα. Και όταν ο προπονητής/παιδοτρίβης (9) δίνει σωστά το ρόλο του καθενός ώστε, ακόμη και ο λιγότερο ικανός να ΒΙΩΣΕΙ τη συμμετοχή, έρχεται ο γονέας με το «αστέρι» να εκφράσει την αντίρρηση με γνώμονα την αθλητική ανταγωνιστικότητα, και το κριτήριο [τι είναι καλό για το δικό μου παιδί] Ιδού! Ξανά μπροστά μας η ανταγωνιστικότητα, αμείλικτη ξανά. Να πάρει τη χαρά της άσκησης, τη χαρά του συμμετέχω, τη χαρά του δημιουργώ φίλους, τη χαρά της δημιουργίας του ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ. Και πίσω απ όλα αυτά ,να κραυγάζει ο γονέας, που επιθυμεί να δει το όνειρο που ο ίδιος δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει. Κραυγαλέα παραδείγματα ταλαντούχων παιδιών , που περιφέρονται από Σύλλογο σε Σύλλογο σαν παίκτες μαριονέτες που δεν έχουν ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ. Και βέβαια εννοούμε ότι, δεν τους νοιώθουν ως ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ. Σ αυτό το σημείο, χρειαζόμαστε παιδοτρίβες και γονείς που να λειτουργούν σαν φάροι πλοήγησης. Γιατί το παιδί χρειάζεται ακόμη τη γνώμη μας που βασίζεται στη γνώση, στην εμπειρία, στη παρατήρηση, στη βιβλιογραφία.

Θα δούμε επίσης παιδιά, με απίστευτη προφορική ευχέρεια λόγου για την ηλικία τους, άλλα με λογικο-μαθηματική ικανότητα, άλλα με αίσθηση αντίληψης του χώρου (ο μελλοντικός ζωγράφος ή αρχιτέκτονας), άλλα με κιναισθητικό χάρισμα (ιδανικοί αθλητές) και άλλα με μουσική αρμονία. Επίσης, άλλα να διαθέτουν εκπληκτική ευχέρεια διαχείρισης σχέσεων από πολύ μικρή ηλικία. Αν η ανίχνευση των παραπάνω ,μας αφήνουν αδιάφορους, το πιθανότερο είναι ότι μεγαλώνουμε νέους με στείρα γνώση, πιθανώς υψηλού επιπέδου, αλλά ανεπαρκείς βιωματικά και συναισθηματικά για την υπόλοιπη ζωή τους. Και ανεξάρτητα από το τι κάνει η Πολιτεία γι αυτό, την ευθύνη πρώτιστα τη φέρουν οι γονείς.

Είναι ΧΡΕΟΣ των γονέων να επιμορφώνονται, να αναζητούν, και να ανιχνεύουν αυτό που τα παιδιά εκπέμπουν. Γιατί, πάντα ένα παιδί εκπέμπει στη δική του συχνότητα, όντας σημείο εξέλιξης και δημιουργίας.

* ( ο Γιώργος Μπαμπαλής είναι Ιατρός/Ορθοπαιδικός Χειρουργός και ασχολείται ενεργά με την Eπανίδρυση της Παιδείας)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ/ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

  1. 1.( Αριστοτέλης, Πολιτικά)
  2. 2.http://www.pi-schools.gr
  3. 3.Συναισθηματική Νοημοσύνη Daniel Coleman, 1995
  4. 4.Ο ιππόκαμπος αποτελεί μία εγκεφαλική δομή που είναι μέρος του μεταιχμιακού συστήματος. Συμμετέχει στη μεταφορά πληροφοριών από τη βραχυπρόθεσμη μνήμη στη μακροπρόθεσμη και την πλοήγηση στο χώρο. Οι άνθρωποι με εκτεταμένες διμερείς βλάβες στον ιππόκαμπο εμφανίσουν αδυναμία να σχηματίζουν και να συγκρατούν νέες πληροφορίες.
  5. 5.Η αμυγδαλή είναι μια ομάδα νευρώνων, σε σχήμα αμυγδάλου που βρίσκεται κοντά στο εγκεφαλικό στέλεχος και θεωρείται μέρος του «πρωτόγονου» εγκεφάλου που αναλαμβάνει τις ενστικτώδεις λειτουργίες. Σχετίζεται με τα συναισθήματα, και ειδικά με τον φόβο, και τις αντιδράσεις σε αυτά. Συνδέεται με αρκετά από τα υπόλοιπα μέρη του εγκεφάλου και σε αυτήν καταλήγουν πρώιμα και ανεπεξέργαστα ερεθίσματα των αισθήσεων με σκοπό την ταχεία αντίδραση. Παίζει πρωτεύοντα ρόλο στη μνήμη, στη λήψη αποφάσεων, και στις συναισθηματικές αντιδράσεις.
  6. 6.Children as adults : A 40-year study JK Felsman& GE Vaillant, The Invulnerable Child New York, Guilford Resilient Press
  7. 7.http://www.tetradio.gr/html/modules/pico1/index.php?content_id=226
  8. 8.Howard Gartner/ Ερευνητικό Φάσμα/ Rethinking the value of Intelligence Tests/ The NY Times Education Supplement Nov 3, 1986
  9. 9.Ο παιδοτρίβης (αρχ.) ήταν ειδικός εκπαιδευτής που καθοδηγούσε τα παιδιά και τους εφήβους στις διάφορες σωματικές ασκήσεις τους και επέβλεπε την ορθή διεξαγωγή τους. Ήταν περίπου ότι σήμερα ο καθηγητής της σωματικής αγωγής με την διαφορά ότι δεν διέθετε θεωρητικές γνώσεις ανατομίας, φυσιολογίας, υγιεινής κλπ. τουλάχιστον πριν από τον 5ο αι. π.Χ.

Περιεχομενα

ΑΡΧΙΚΗ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΤΜΗΜΑΤΑ

ΝΕΑ

ΑΛΜΠΟΥΜ

ΕΓΓΡΑΦΑ

ΧΡΗΣΙΜΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

FACEBOOK

Διαβάστε το αφιέρωμα που έγινε από το site της SPORTS ROOMΔιαβάστε το αφιέρωμα που έγινε από το site της SPORTS ROOM

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΩΝΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΩΝ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & 2018-ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΙΣΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & 2018-ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΙΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ

Tο Διοικητικό Συμβούλιο, το επιτελείο και οι αθλητές του Αθλητικού Ομίλου Αγίου Νικολάου Παλλήνης σας καλωσορίζουν και σας καλούν να περιηγηθείτε στις σελίδες του επίσημου διαδικτυακού τόπου του συλλόγου μας, για να μας γνωρίσετε...